[TokenPostคอลัมน์] การเรียกใช้ของอัลกอริทึมของ NewJeans และ "ภาพลักษณ์ที่เปลือยเปล่าจริง" ของ Web3

ไม่กี่วันที่ผ่านมา อัลกอริทึมของ YouTube ของฉันเริ่มทำงานแปลกประหลาด ราวกับเป็นการเปิดเผยที่ไม่ควรลืม ซึ่งคอยผลักวิดีโอเพลงของ NewJeans ขึ้นมาบนหน้าจออยู่เสมอ สมาชิกในภาพยังคงสดใสและยิ้ม แต่เมื่อมองดูวิดีโออย่างงุนงง ฉันก็อดไม่ได้ที่จะย้อนกลับไปดูเหตุการณ์ในรอบปีที่พัดถล่มเกาหลีอย่าง “ตำนาน NewJeans” ตั้งแต่การต่อสู้ในหลุมของบริษัทใหญ่ HYBE การแถลงข่าวที่เต็มไปด้วยน้ำตา จนถึงประกาศยกเลิกสัญญาส่วนตัวอย่างกะทันหัน

เหตุการณ์เหล่านี้ไม่ใช่แค่ข่าวลือในวงการบันเทิงเท่านั้น มันเป็นสัญลักษณ์ของการปะทะกันระหว่าง “ระบบทุนขนาดใหญ่” กับ “แก่นแท้ของการสร้างสรรค์” ในปี 2025 ปลายปี สาเหตุที่ฉันรู้สึกขนลุกและคุ้นเคยกับภาพซ้ำซากนั้นชัดเจน—เพราะความเหนื่อยล้าและความว่างเปล่าที่ครอบคลุมอุตสาหกรรมบล็อกเชนในขณะนี้ กำลังสะท้อนอยู่ในเหตุการณ์เหล่านี้

สถานการณ์นี้เป็นตัวอย่างย้อนแย้งของอุตสาหกรรมที่สร้างขึ้นบนโซเชียลมีเดียและแพลตฟอร์ม ซึ่งสามารถกลายเป็นสิ่งว่างเปล่าได้อย่างไรเมื่อถึงจุดสูงสุด เทคโนโลยีและปรัชญาถูกผลักไปขอบด้านนอก เหลือเพียง “วิศวกรรมที่เปลี่ยนสายตาเป็นกระเป๋าเงิน” สิ่งที่แทนที่การครองใจและสร้างความไว้วางใจคือ △ การแทนที่ความบริสุทธิ์ด้วยละครใบ้ที่วางแผนโดย VC △ การแทนที่หัวข้อที่สร้างความสามัคคีและกระตุ้นด้วยการปั่นกระแส △ การแทนที่ความเป็นจริงและเมามายด้วยโดปามีนของมีม △ การแทนที่ความสัมพันธ์ที่มั่นคงด้วยอัตราการเข้าถึงที่สร้างโดยหุ่นยนต์ ซึ่งเป็นสิ่งที่แพร่หลาย นี่แตกต่างจากแก่นแท้ของ Web3 ที่เรากำลังเผชิญอยู่หรือไม่?

ผลลัพธ์เป็นอย่างไร? แม้จะมี “ผู้ติดตาม” และ “ผู้ถือครอง” นับไม่ถ้วน แต่เหมือนกับเหตุการณ์ NewJeans เมื่อแพลตฟอร์ม (บริษัทในเครือ) และความไว้วางใจล่มสลาย ท้ายที่สุด ตัวเลขเหล่านั้นก็จางหายไปราวกับภาพลวงตา เพราะพวกเขาคือสิ่งที่ไม่รู้จัก ไม่สามารถแตะต้องได้ และเราไม่สามารถควบคุมได้ เมื่อ NewJeans เขี่ยแผ่นป้องกันของระบบขนาดใหญ่ มันก็เหมือนกับการเปิดเผย “เสื้อผ้าของพระราชา” ความเชื่อเก่าแก่ที่ว่าการออกจากบริษัทใหญ่หรือการขึ้นตลาดในบริษัทร่วมทุนจะทำให้ไม่สามารถอยู่รอดได้ ก็พังทลายลงแล้ว

ขอพูดตรงๆ เลยว่า โครงการ Web3 ที่ผ่านมา ล้วนพึ่งพาแพลตฟอร์มโซเชียลภายนอกเพื่อสร้างชุมชน แต่ Twitter(X) หรือ Telegram ก็ไม่ใช่พื้นที่สาธารณะที่ดีเท่าไร นั่นเป็นสนามรบของหุ่นยนต์และฟาร์มกดไลก์ที่แพร่พันธุ์และควบคุมความคิดเห็นอย่างไม่หยุดหย่อน ตัวชี้วัดที่ดูหรูหราที่เราเห็น อาจเป็นเพียงภาพลวงตาที่ถูกควบคุมด้วยการปั่นในวงการบันเทิง

ปี 2026 ใกล้เข้ามาแล้ว ข้อมูลก็เตือนให้ระวังอย่างชัดเจน อินเทอร์เน็ตเปิดกว้างกำลังกลายเป็น “ทะเลทรายแห่งความไว้วางใจที่แห้งแล้ง” การโต้ตอบของมนุษย์จริงๆ เริ่มยากที่จะระบุได้ และต้นทุนในการเข้าถึงผู้ใช้จริงก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ในวัฏจักรอันเป็นอันตรายนี้ หากโครงการไม่มีช่องทางสื่อสารตรงกับแฟนๆ เลย แล้วจะทำอะไรได้อีก?

นี่ไม่ใช่เรื่องราวในอนาคตไกล แต่เป็นความจริงที่เกิดขึ้นแล้ว ฉันกล้าพูดว่า หากคุณในฐานะบริษัท Web3 ไม่หยุดพึ่งพาอัลกอริทึมของแพลตฟอร์มภายนอก และไม่สร้างชุมชน “แนวตั้ง” ที่สามารถตรวจสอบได้เอง การอยู่รอดในปี 2027 ก็จะมืดมนและไม่ชัดเจน

บางครั้งเราก็หลงใหลในความผันผวนของตลาด แต่ไม่ทันสังเกตว่าหน้าผาอยู่ใกล้แค่ไหน แต่ฟองสบู่ของ “เศรษฐกิจความสนใจ” และการย้ายไปสู่ “ชุมชนที่แท้จริง” ก็ได้เริ่มระเบิดแล้ว ตอนนี้เราต้องกลับสู่แก่นแท้ เช่นเดียวกับที่ NewJeans พยายามก้าวข้ามระบบและมองตรงไปยังแฟนๆ ต้องเปลี่ยน △ ความสนใจเพียงอย่างเดียวให้เป็นการ “เชื่อมต่อ” โดยตรง △ ผู้ชมกลายเป็น “ผู้มีส่วนร่วม” △ การกดไลก์แบบผันผวนให้เป็น “การมีส่วนร่วม” △ ความสัมพันธ์บนแพลตฟอร์มให้กลายเป็น “การแลกเปลี่ยมูลค่าโดยตรง” สิ่งนี้ไม่ใช่กลยุทธ์การตลาดง่ายๆ แต่มันคือปัญหาเชิงรากฐานที่เกี่ยวข้องกับการอยู่รอดของอุตสาหกรรม Web3